2006

Liber Amicorum voor het 40 jarig bestaan van de Pompestichting.

Persoonlijkheidsstoornissen worden gekenmerkt door een duurzaam patroon van innerlijke ervaringen en gedragingen die duidelijk binnen de cultuur van betrokkene afwijken van de verwachtingen. Zij komen veel voor. De prevalentie van persoonlijkheidsstoornissen in de algemene bevolking wordt op 10-15% geschat; in behandelingsettings (algemene psychiatrie, verslavingszorg, forensisch psychiatrische instituten, etc.) ligt dit percentage vele malen hoger.

Circuitvorming in de forensische psychiatrie is al geruime tijd onderwerp van discussie. Patiënten uit tbs-instellingen ondervinden knelpunten bij de doorstroom naar andere voorzieningen. Ook ex-gedetineerden die hulp of ondersteuning nodig hebben, komen moeilijk aan zorg. Voor de samenleving is dit een dure kwestie. Het betekent namelijk dat (ex) tbs-gestelden langer in de gesloten setting blijven en (onnodig) dure plaatsen bezetten. Voor de ex-gedetineerden betekent het een grotere kans op (onnodige) escalatie van hun problemen.

Op 16 juni 2005 besloot de Tweede Kamer een parlementair onderzoek in te stellen naar het functioneren van het tbs-stelsel. Aanleiding was de betrokkenheid bij een levensdelict van een ter beschikking gestelde, die zich aan zijn verlof had onttrokken. De parlementaire onderzoekscommissie (tijdelijke commissie onderzoek tbs, kortweg de commissie Visser genaamd), stelde zich de vraag of, en op welke wijze, verbetering mogelijk zou zijn in het tbs-stelsel.

Het Expertisecentrum Forensische Psychiatrie (EFP) heeft als een van haar doelstellingen om de kwaliteit van behandeling te verbeteren en het effect van de behandeling in de forensische psychiatrie inzichtelijk te maken.